งานตรวจสอบ

ตัวอย่างที่ 1 ระยะห่างที่ต้องใช้เพื่อเห็นรอยแตก 2 mm

ทีมกำหนดให้รอยแตก 2 mm กว้างอย่างน้อย 4 พิกเซล เทียบเลนส์มุมกว้างกับเลนส์ซูม บนเซนเซอร์เดียวกัน

SENSOR_W, PX_W = 13.2, 5472          # mm, พิกเซล
CRACK_MM, PX_ACROSS = 2.0, 4
gsd_mm = CRACK_MM / PX_ACROSS

for name, focal in (("wide 8.8 mm", 8.8), ("zoom 50 mm", 50.0)):
    distance_m = gsd_mm * focal * PX_W / SENSOR_W / 1000
    width_m = distance_m * SENSOR_W / focal
    print(f"{name}: GSD {gsd_mm} mm needs distance <= {distance_m:.1f} m, image covers {width_m:.2f} m of wall")

wide 8.8 mm: GSD 0.5 mm needs distance <= 1.8 m, image covers 2.74 m of wall
zoom 50 mm: GSD 0.5 mm needs distance <= 10.4 m, image covers 2.74 m of wall

เลนส์มุมกว้างต้องบินห่างผนังไม่ถึง 2 m ซึ่งเสี่ยงชนและลมหมุนใกล้อาคาร เลนส์ซูมให้รายละเอียดเท่ากันที่ระยะราว 10 m ทั้งสองแบบครอบคลุมผนังกว้างเท่ากัน 2.74 m ต่อภาพ เพราะ GSD และจำนวนพิกเซลเท่ากัน สิ่งที่ต่างคือระยะปลอดภัย ภาพที่ใช้เลนส์ซูมไวต่อการสั่นของลำมากกว่า จึงต้องใช้กิมบอลที่นิ่งและชัตเตอร์เร็วพอ และไม่ว่าเลนส์ใด การตรวจละเอียดระดับมิลลิเมตรต้องใช้ภาพจำนวนมาก

ตัวอย่างที่ 2 ตั้ง emissivity ผิดแล้วอ่านอุณหภูมิผิดเท่าใด

แบบจำลองอย่างง่ายรวมทุกความยาวคลื่นและไม่คิดบรรยากาศ (กล้องจริงวัดเฉพาะช่วงความยาวคลื่นของตน ตัวเลขจึงใช้แสดงแนวโน้มเท่านั้น)

SIGMA = 5.670374419e-8

def to_k(c): return c + 273.15

def received(t_obj_c, eps, t_refl_c):
    return eps * SIGMA * to_k(t_obj_c) ** 4 + (1 - eps) * SIGMA * to_k(t_refl_c) ** 4

def read_temp(w, eps_set, t_refl_c):
    return ((w - (1 - eps_set) * SIGMA * to_k(t_refl_c) ** 4) / (eps_set * SIGMA)) ** 0.25 - 273.15

w = received(60.0, 0.85, 30.0)          # วัตถุจริง 60 °C, emissivity จริง 0.85
for eps_set in (0.85, 0.95, 1.00):
    print(f"camera set eps {eps_set:.2f}: reads {read_temp(w, eps_set, 30.0):.1f} °C")

camera set eps 0.85: reads 60.0 °C
camera set eps 0.95: reads 57.2 °C
camera set eps 1.00: reads 56.0 °C

ตั้ง emissivity สูงกว่าความจริง กล้องจะอ่านอุณหภูมิต่ำกว่าจริงราว 3–4 องศาในตัวอย่างนี้ การเปรียบเทียบ ความต่างอุณหภูมิ ระหว่างแผงชนิดเดียวกันจึงน่าเชื่อถือกว่าการอ่านอุณหภูมิสัมบูรณ์ และพื้นผิวมันวาว เช่น กระจกแผงโซลาร์ สะท้อนท้องฟ้าหรือดวงอาทิตย์เข้ากล้องได้ ต้องเลือกมุมถ่ายให้หลบแสงสะท้อน

ตัวอย่างที่ 3 หาจุดร้อนจากกริดอุณหภูมิ

กริดอุณหภูมิเฉลี่ยของแผงสมมติ 3 แถว 8 แผง เทียบกับค่ากลาง (median) ของแผงทั้งหมด ทีมกำหนดเกณฑ์ล่วงหน้าว่าต่างจากค่ากลางตั้งแต่ 5 K ต้องตรวจซ้ำ และตั้งแต่ 10 K ต้องแจ้งทันที (เกณฑ์ของทีม ไม่ใช่ระดับในมาตรฐาน IEC)

from statistics import median

temps = [  # °C ต่อแผง
    [44.8, 45.1, 45.3, 44.9, 45.6, 45.0, 44.7, 45.2],
    [45.4, 45.0, 62.3, 45.1, 44.9, 45.5, 45.3, 44.8],
    [45.0, 44.6, 45.2, 45.8, 51.4, 45.1, 45.0, 45.3],
]
ref = median(t for row in temps for t in row)
print(f"median {ref:.2f} °C")
for r, row in enumerate(temps, 1):
    for c, t in enumerate(row, 1):
        dt = t - ref
        if dt >= 5:
            level = "report now" if dt >= 10 else "re-inspect"
            print(f"row {r} panel {c}: {t:.1f} °C, dT {dt:+.1f} K -> {level}")

median 45.10 °C
row 2 panel 3: 62.3 °C, dT +17.2 K -> report now
row 3 panel 5: 51.4 °C, dT +6.3 K -> re-inspect

ใช้ค่ากลางแทนค่าเฉลี่ยเพราะแผงที่ร้อนผิดปกติเพียงไม่กี่แผงไม่ดึงค่าอ้างอิง จุดที่พบต้องยืนยันด้วยภาพสี (อาจเป็นมูลนกหรือเงา) และตรวจซ้ำในภาคพื้นดินก่อนสรุปว่าแผงเสีย